ROKEN EN ZWANGER ZIJN!
Roken kan zeer verslavend zijn, zeker als je het al
meer dan een paar jaar doet. Zelf rookte ik behoorlijk wat per week. Ondanks
dat ik aardig verslaafd was, wilde ik meteen stoppen bij een positieve
zwangerschapstest. Is het mij gelukt om mijn sigaretten te laten liggen, en was
het moeilijk om te stoppen?
Verslaafd
Ik hield er wel van, geregeld een sigaretje tussen mijn
vingers. Goed inhaleren en rustig over de longen weer uitblazen. Ondanks dat
dit heel slecht voor je is, kwam ik er aardig door tot rust. Het was ook deels
gewenning, maar bij mij wat minder van toepassing. Het voelde voor mij echt als
een ontspanning. Als ik lichte stress had, kwam bij mij alweer die sigaret
tevoorschijn. Het maalde steeds vaker door mijn gedachtes, hoe kwam ik hier
ooit vanaf?
Zwangerschapstest
Het was aan het einde van mijn werkdag. We zouden eigenlijk pas die volgende ochtend een test doen, maar ik het gevoel dat het dit keer niet raak was. Het leek mij daarom een goed idee om het die avond al te doen. Waarom stressen als we het die avond al konden weten? Ik was zo overtuigd van een negatieve test, dat ik alweer een nieuw pakje sigaretten had gekocht. Waarom stoppen met roken, als het nog minimaal een maand uitgesteld kon worden! Ik gaf mijn man nog een liefdevolle kus, om mijn route af te maken naar de WC.Sigaretten roken was opeens een no-go geworden.
Het besef
Trillend met een test zat ik op de toilet. Ik zag toch echt een streepje in het eerste venster. Was ik nu dan eindelijk zwanger? Was het echt waar? Opeens besefte ik mij dat ik recent een sigaret had opgestoken, een vol pakje had gekocht en ik mij behoorlijk begon te stressen. Dan wel van geluk, maar ik begon nu wel heel erg zenuwachtig te worden. Alles ging nu veranderen. Sigaretten roken was opeens een no-go geworden. Eén ding wist ik opeens zeker, die kleine uk moest gezond kunnen groeien in mijn buik! Ik gaf mijn nieuwe sigaretten aan de prullenbak cadeau en moest dit heel even verwerken.Stoppen met roken
Ik had stress verwacht, ik had ruzies verwacht en ik had ontwenningsklachten voorspeld. Op veel scenario's was ik voorbereid. Het kon aardig zwaar worden en ik wilde mogelijk nog af en toe één opsteken. Tot mijn grote verbazing was hier bij mij niets van waar! Zo overdonderd als ik was, wilde ik juist helemaal geen sigaret in mijn buurt. Ik kreeg hier de eerste twee maanden meer een afkeer van. Niemand mocht mijn kleine spruit belasten met zijn of haar verslaving. Het moest groeien in een warm en gezond nestje daarbinnen. Waar was mijn verslaving gebleven?Negen maanden later
Vriendinnen van mij hadden voorspeld dat ik meteen
weer zou beginnen met roken. Zodra ik uit het ziekenhuis kwam, zou ik weer een
sigaret opsteken. Ondanks dat ik dit zelf ook had verwacht, heb ik nog steeds
geen sigaret aangeraakt. Wat kan je toch
trots zijn op jezelf!