VINGERVERVEN, WAT EEN PLEZIER!
De verjaardag van papa
of mama komt in zicht. Je hebt al wat leuks gekocht en wilt ook wat namens de
kleine geven. Ga je wat kopen of juist zelf iets maken? Wat is leuk om samen te doen en waar hebben jullie beiden plezier aan? Ik zelf
heb ervoor gekozen om te gaan vingerverven en dit bleek een groot succes te zijn!
Voorbereiding
Daar lag ze dan, klaar in haar romper en niet wetende dat we iets héél moois voor papa gingen maken! Hij was bijna jarig en het leek mij super leuk om namens de kleine, wat origineels voor hem te maken. De vingerverf stond
klaar en het canvas lag op de tafel.
Zo slim als ik was had ik al een handdoek neergelegd. Je ziet maar net dat de
verf 'juist' op een plek komt, waar het niet hóórt te komen! Ondanks dat ze geen idee had wat we met haar gingen doen, leek ze het totaal
niet erg te vinden.
De voetjes
Tijdens het insmeren van haar eerste voetje, komt er een lach op haar
gezicht. Ik smelt en zie dat ze er plezier in heeft. Dit zal vast verschrikkelijk
kietelen onder die kleine voetjes van haar!Ze bleef maar lachen en dacht dat we een spelletje aan het doen waren.
Nadat de verf eenmaal goed op haar voet zat, was het aan ons om zo snel mogelijk, dat Canvas er tegenaan te drukken.
Met een Canvas is het natuurlijk wel zo, dat het in één keer goed moet gaan!
Dit leek zo eenvoudig, maar wat waren oma en ik weer lekker klunzig bezig!
Al giechelend zetten we haar voet er tegenaan en probeerden we haar zo stil mogelijk te houden. Eigenlijk was het helemaal niet zo makkelijk, maar wel héél gezellig.
Dit moet ik veel vaker met haar doen!
Opgelucht
De eerste afdruk van haar voet was een feit. Wat was dit goed gegaan en wat kan je trots zijn als ouder! Toen wij het tweede voetje er ook perfect op kregen, kon dit cadeau natuurlijk alleen maar mooier worden. Uiteindelijk stonden beide voetjes er goed op en was mevrouw nog helemaal in haar sas. Dit moet ik veel vaker met haar doen! De handjes
Nu waren we bij de grootste uitdaging aangekomen van allemaal! "De handjes."Zij was natuurlijk helemaal niet geboeid om haar vingers wijd te strekken en maakte haar hand juist tot een vuistje. Hier had ik even niet goed over nagedacht.
Op het moment dat wij haar handpalm hadden ingesmeerd met verf, wreef mevrouw het er weer lekker uit! Gelukkig konden we hier de humor wel van inzien en pakten we gewoon door. Lekker tegenstribbelend, hup haar hand op het Canvas! Misschien een beetje scheef en bewogen, maar het stond er toch echt op!
Papa jarig
Het moment was aangebroken en óh wat was ik zenuwachtig! Verwachtte hij wat namens de kleine meid of dacht hij nu juist een cadeautje van mij te krijgen? Ik had het schilderijtje onder het bed verstopt, zodat ik het om 00:00 makkelijk er bij kon pakken!Niets vermoedend gingen we naar bed en wachtten we tot de klok twaalf uur sloeg. Wat vond ik dat spannend! Ik had met zoveel plezier, samen met de kleine, aan deze mooie Picasso gewerkt. Dit cadeau 'moest' wel in de smaak vallen!
Eenmaal opengemaakt, zag ik de trots op zijn gezicht. Die kleine meid, wat heeft zij iets moois gemaakt!